සිතිවිල්ලේ මං

මුලින්ම යමක් කීමට අවැසිය. සැබැවින්ම සිතට නිහතමානී සතුටක් දැනුණි. මා මෙහි නැවත පැමිණි විගස ඔබ මා හා දෑත් බැඳ සිටියෝය...... මාගේ දිගු නිහඬතාවයට පසුවත්........

මෙහි ලිවීමට යමක් මම සිතමි. සිතිවිලි නම් එමටය. නමුත් මුලින් සිතිය යුත්තේ ලියනා සියල්ල පල කරගන්නේ කෙසේද යන කාරණයයි. මන්ද......, මාගේ දුප්පත් පරිගණකය දැන් පාවිච්චියට ගත නොහෙන තරමට අබලන් බැවිණි. පැලවත්තේ මංසන්ධිය පසු කරගෙන තනිව යනෙනා ගමනේ මම නිරන්තර සිතිවිල්ලකට වැටෙමි. අලුත් පරිගණකයක් ගන්නේද.......? අලුත් උපාධිය අරඹන්නේද.....? නව ජීවිතයක් සඳහා පියවර තබන්නේද.....?

හීන

නිර්ලජ්ජිත වීදියෙක,

තුච්ඡ කවි කතා ඇසිල්ලෙක

මුල්ලකි

කදොපැණි එළියක් විහි‍දෙන

ලැජ්ජාවේ කවුළු නාරින,

සිල්ලරට......

හීන අමුවෙන්ම විකිණෙන

දොර පියනෙකි

ඇරී ඇරීම වැසෙන

කලෙකිනි සිත්තරී බ්ලොගයට ආවේ........

ලියන්නට නම් දහසකුත් දේ ඇත. පටන්ගැන්මටනම් අහවල් තැනක්ය කියා නියමයක් නැත. අකුරු කරන්නට වන් කල දහසකුත් දෑ මසිත ඉපිද ඉපිදී මැරි මැරී යයි. එහෙයින්...... මෙතුවක් කලක් නොලී අයුරකින් මසැස ඇඳි රූ රටා අකුරින් ගෙත්තමට නගමි. මෙය කවක් වන්නේනම් මම වඩ වඩාත් තුටු වන්නෙමි. මන්ද..... මා දැන් පිවිස තිබෙන්නේ මවිස්න් ඇරඹි, මගදී අත් හල නොහෙන ජීවන අරගලයටයි. හුදු එය මටම පමණක් ආවේනික වූවක් නොව..., ඔබට මට අප සැමට දිවියේ යම් කඩයිමක් පසු කළ කල්හි නිරායාසයෙන් අත් විඳින්නට ලැබෙන්නාවූ, අදෘශ්‍යමාන බවකින් තල්ලු කරනු ලබන්නාවූ එක්තරා සංධිස්ථානයකි. එකී මගට පිළිපන් මා මේ මොහොත වන කල එකම එක නිමේශයක්.... නිදහසේ නිමේශයක් පාදා ගනු වස් තත්පරව සිටිමි. සිත්තරිය ගොලු විය.

පුරුෂෝත්තම..........

මම

පිරිමියෙකු ලෙස අභිමානවත් වූවෙමි

දැතේ දෙපයේ වීර්යයෙන් පන්නරය ලැබීමි

ඇය හා එක්ව දූ පුතුන් පැතුවෙමි

මපුතු උපන් දා ඈ විඳි වේදනාව හා සමානව මසිත දැවූ වේදනාව විඳවූවෙමි

ගතින් ඈ විඳි වේදනාව සිතින් මා තනිව උහුලා ගතිමි

කිසිවකු මා සිත්හි වේදනාව නොදුටු නියාව දැක කම්පා නොවීමි

ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාවාසකරණය

(- සිරාන් දැරණියගල - පර්යේශන අනුව)

·         ලංකාවේ අදින් වසර ලක්ෂ 3-5 තරම් පැරණි සාධක වෙරළබඩ වැලි බිම් වලින් හමුවන බව.

·         එම කලාප වලින් 1,25,000 BP ජනාවාස සාධක ලැබෙන බව.

·         බූන්දල වෙරළ තීරයෙන් 1,25,000 ට අයත් කහඳ තිරිවානා පතුරු මෙවලම් හමු වීම.

·         මෙය ඉරණමඩු පස් සැකැස්මයි.

ලංකාවේ පැරණිම ජනාවාස රටා හදුනා ගැනීමට හැකිවන මෙම ඉරණමඩු පස් සැකැස්ම ලංකාවේ, උතුරුදිග ප්‍රදේශයේ මාන්කුලම්  හා ඉරණමඩු ප්‍රදේශයේත්, වයඹදිග විල්පත්තු අවට එළුවන්කුලම කල්පිටිය

තිඹිරි ගෙය

තිඹිරි ගෙය

පාළුය, මූසලය, අඳුරුය

ඇසෙන්නේ

මගේම කෙඳිරියකි

සුදු ඇතිරු යහනත

අවු ඉරකින් ඇදි පුල්ලියකි

උළු රටාවේ මකුළු දැල් වියමනකි

සුදු තුවායකි, කතුරකි, උණු වතුර බේසමකි

පැතුම

සරාගී සදවත

නොදවන්න මා ගත

තෙමා ලූ වලා තිර

අතුරන්න නුඹ මත

නොපෙනෙන්න මට නුඹ නොපෙනෙන්න

the stoning of soraya m 2008 ඔබ වෙත ගෙන එන අනුවේදනීය චිත්‍රපටයකි මේ....

මම කල්පනා කරමි. අතොරක් නැතිව කල්පනා කරමි. මෙම චිත්‍රපටය මම නැරඹූයේ මීට මාස කිහිපයකට පෙරාතුවය. ඒ පිළිබද විස්තර ඔබ වෙත ගෙන ඒමට දිනෙන් දින පමා වූයේ ඔබ හමුවේ මේ පිළිබඳව ඉදිරිපත් කරන හදුන්වාදීමේ ලිපිය ඉතා සන්වේදී අයුරින් ලිවිමට වචන අමුනා ගැනීම සඳහායි. නමුත්... ඒ කිසිවකින් පලක් නොවේ යැයි සිතමි. මන්ද අපි අපගේ පුංචි රට තුළ අසීමිත නිදහසක් භුක්ති විදින කල්හි එම අසරණියෝ ඔවුන්ගේ දේශය තුළ වචනයෙන් කිව නොහැකි කඨෝර දුක්ඛයන්ට අදද මුහුණ දෙන බැවිනි.

ඉනික්බිති

ඇගේ අනියම් ප්‍රේමය

ගොමස්කඩ කම්බායෙන් වැසී 

මර හඩ තලයි

පැල් කොටේ මුල්ලක

අදෘශ්‍යමාන හාදුව

මම කණ්ණාඩිය ඉදිරිපිට සිටගතිමි. එකින් එක මගේ ඇඳුම් අහවර කිරීමටය මාගේ මේ සූදානම. කණ්ණාඩියෙහි මාපිළිබිඹුව වැටෙනු ඇත. නූල් නූල් එකට ඇමිණී ගෙතුණු ඇදුමෙන් ආවරණිත සිරුර තව මොහොතකින් විවර වනු ඇත. මම නැවත දොර අසළට ගියෙමි. නැවතත් වරක්... මතක හැටියට ඒ සිව් වන වතාව විය යුතුය. මම නැවතත් අගුල කරකවා බැලූවේ එක අගුළු වැටී ඇතිද කියායි. එසේය. එය මැනවින් අගුලු වැටී ඇත. මම නැවතත් කණ්ණාඩිය අබියස.

මුලින්ම මම කරාඹු ජෝඩුව ගැලවීමි. මගේම කන් පෙත්තේ සුමුදු බව මට දැනුණි. කනේ හිල මදක් උස්වී ගැටියක් සෑදී ඇත. මෙය කියන අවස්ථාවේදී... දැනුදු මම මගේ කන් පෙත්ත ඇල්ලීමි.  නිරුවත් කන් පෙත්තේ එම සිදුර ඇති තැන මට දැනේ...

මේ ඇත්ති කෝමත් වැද්දි මයෙ ඇත්තො

මඬුවේ කිරි කොරහ නැටූ මයෙ ඇත්තො

මාමකැච්චක් කැලැ පොජ්ජවල රැඳෙව්වෙ මයෙ ඇත්තො

සිදාදියේ මිනිග්ගජ්ජු  එක මේ කාලෙ

මන්දො වීලා තිබෙනවා වරිග රුකුල් පොජ්ජෙ රඳන්නෙ නැතුවාම

මේ බිම් පොජ්ජෙම රඳාන

කතා දැමුවා මයෙ ඇත්තො

හඳුන්පොත කීගෑවෙන්න

මේ ඇත්තට හිත් ලාන කාල පොජ්ජෙ මේ ඇත්තිගෙ

හඳ එළිය

හඳ... ටකරං හිලක් ඇතුළෙන් එබිකන් කරනව මම දැක්කා රෑට

නෑ නෑ... මමයි එබිකන් කරල කරල හඳ ඒ හිලට උඩින් පායලාද කියල බැලුවෙ

සමහරදාට..... කැරකුණා මම බූරු ඇඳේ හතර අතටම

හඳ බලන්න

ඒ දවස් වල.... හීන් හඳ එළියෙම ඔයා

මතකයි මගේ ඇග පුරා රතු පාට කැළැල් ගැන්නා

පුපුරා හැලෙන්නට පොදිකෑ හිනාව

කිටි කිටියෙ තොල් දෙකෙන් තද කරන් මං...... රිදුනද වෙලාවකට හැපුව පාර.....

විනිවිද

විනිවිද නම් වූ මාගේ පළමු ඒක පුද්ගල සිතුවම් ප්‍රදර්ශනය වෙනුවෙන් ඇදි තේමා සිතුවම මෙයයි......... 

2006

මහනුවර ඩී. එස් සේනානායක මහජන පුස්තකාල ශාලාවේදි 

මෙය පළමු වරට ප්‍රදර්ශනය කෙරුණි.

විමුක්තිය,

එය මා තුළයි. එය මා සමීපයේයි. එය මට බොහෝ දුරයි.

එය මා තුළම තිබුණත්, මට සමීපයේ තිබුණත්, මට බොහෝ දුරස්ව තිබුණත් එය කුමක්දැයි මම තවම නොදනිමි. මට ඒ විමුක්තිය හදුනාගත නොහැක. එහෙයින් මම එය හදුනා ගැනීමට වෙර දරමි.

අනන්තය

සීමාන්තික තීරයක සිට 

‍කො‍තෙකුත් තර්ක කළද

තතු දන්වා සිටියද

හි‍සේ ‍කෙස් ඇද

සීමා‍වෙන් ඔබ්බට

දිටිය හැකිවෙද දශමයක් වුව

සිමාමායිම් වැටකඩුළු බිද හැර

අනන්ත අවකාශයක

එකෝමත් එක කතාවක මහා පොදු සාධකය

දෙමාපිය ආදරය
සෙල්ලම්බඩු
පොත් පෑන් පැන්සල්
යහළුවන්
ලකුණු තරගය
විභාග ප්‍රතිඵල
උසස් අධාපනය
මුදල්
රැකියා
කිර්තිය
සමාජ තත්වය
විවාහය
දරුවන්

රත

ගිනිගත් සද
හොරෙන්ම මෝදු වී අහසට
බලාපන් අර හාත්පස
දවා හළු කරන සද
දසත පැතිරෙන වලාකුළු දුමාරය

ගිනි පුපුරු තරු කැළ
නිවි නිවි බබලන සද
රිදුම් දෙයි නෙතගට
දිස්නය.... දිස්නය... දිස්නය.....

රමණීය රමණ

ඇගේත් මගේ කාමර එක ළගම දෙපසකට මුහුණලා

ඇගේ කවුළුව මගේ කවුළුව අබියසම

කවුළු දෙක වෙන් කරන රෝස මල් පදුරක හැමදාම

නොවරදී නොපිපෙන රතු රෝස මල් කැකුළු

නිතර ගොළුබෙල්ලන් කා දමන

චක්‍ර

මම බැලුවා...........
ළිං පත්ලට එබිලා
මට බලන්න ඕනෙ වුණේ පතුළම කොයි වගේද කියලා
දැක්ක මම
කළුම කළු පාටට වතුර
හුගක්ම හුගක්ම ගැඹුරුම ගැඹුරු ලිං පතුලේ

මම ඔයා ගාවට එන දවසට.......

හඳ වට්ටියට තරු මල් නෙළලා

එළියෙන් බබළන තරු වට්ටියක්ම අරන්

ඔයා ගාවට එන්නම්

අපි ඒ තරු එකින් එක අමුනලා ලස්සන මල් වැලක් හදමු

නිවි නවි පත්තුවෙන එළිය විහිදුවන මල් වැලක්

එම්බා තිත,,,, නුඹ කොහිද............?

මේ ජීවිතය දිගු වැකියකි

නුඹ එහි විරාම ලකුණකි

මතකයි දිනක් මම ඇසුවා

නවතිනවාදැයි මා ළඟ

මතකයි නුඹ කීවා

විරාම ලකුණකට සපුරාලිය නොහැකි බව

මගේ ජීවන වැකියේ අරුත

අහෝ සබඳ